De derde speeldag van de Champions League leverde 74 goals in 18 wedstrijden op, goed voor een gemiddelde van 4,1 per match. Het grootste verhaal kwam uit Italië: Como walste over Manchester United en bracht daarmee de toekomst van Michael Carrick in gevaar.
Ook Paris Saint-Germain (tegen Barcelona), Real Madrid (tegen RB Leipzig), Liverpool (tegen Villarreal), Real Betis (tegen Feyenoord) en Aston Villa (tegen Viking FK) wonnen. Die vijf ploegen staan nu allemaal op een perfecte 3-0-0. Bayern München en Arsenal speelden in de Allianz Arena een onderhoudend 2-2 gelijkspel, waarbij Bukayo Saka er vroeg geblesseerd uit strompelde. Vier schrijvers (Gab Marcotti, Sam Tighe, Mark Ogden en Beth Lindop) ontleden de speeldag.
Zal PSG spijt krijgen van de topper tegen Barcelona?
PSG won de strijd met een 4-2 thuiszege in de competitiefase, maar betaalde een prijs. Ousmane Dembélé verliet na 20 minuten hinkend het veld, en Marquinhos en Khvicha Kvaratskhelia moesten na een uur allebei af met een blessure. Kvaratskhelia is intussen out voor de rest van het seizoen met een gescheurde voorste kruisband. Dat roept de vraag op of Luis Enrique spijt zal krijgen en of dit de hoop op een Champions League “three-peat” doorkruist.
Ogden trapt niet in dat argument. Spelers kunnen op elk moment geblesseerd raken, ook in de Ligue 1 wedstrijd van zondag bij Lyon. Luis Enrique liet zijn sterren dit seizoen bovendien voortdurend rusten en roteren. Volgens Ogden was het juist verstandig om zijn beste spelers los te laten, omdat ze zelden tegen een ploeg spelen die hen kan uitdagen. Tegen Barcelona en Manchester City leren ze meer dan tegen Le Havre of Auxerre. Hij vindt dat PSG anders een saai en weinig uitdagend seizoen in Frankrijk tegemoet gaat.
Lindop sluit zich aan. De nieuwe competitieopzet maakt de wedstrijden in de competitiefase minder belangrijk, maar PSG tegen Barcelona blijft een uithangbord, en blessures kunnen ook op andere momenten toeslaan. PSG kan in eigen land vaak spelers sparen om in de Champions League op hun best te zijn, een aanpak die de club de voorbije seizoenen heeft opgeleverd. Toch noemt ze de zware blessure van Kvaratskhelia een grote tegenvaller. Als hij in vorm is, is hij een van de leukste spelers om naar te kijken in Europa en geeft hij PSG een extra dimensie. De ploeg blijft volgens haar favoriet om de beker te behouden.
Marcotti beaamt dat. Je wilt vooral niet geblesseerd raken door overbelasting en vermoeidheid, en dat speelt bij PSG niet. Hij wijst erop dat PSG de titel met zes punten voorsprong won en pas halverwege januari de leiding nam. Verliest de ploeg zondagavond van Lyon, dan kan ze naar de zesde plaats zakken. Zonder Kvaratskhelia is PSG slechter, maar de aanvallende opties zijn talrijk: Maghnes Akliouche, Ferran Torres en Mika Godts. Volgens Marcotti zijn middenvelder Vitinha en verdediger Willian Pacho moeilijker te vervangen.
Tighe vreest dat de ploeg Kvaratskhelia onderschat. Hij noemt hem de beste linkervleugelspeler ter wereld, op voorwaarde dat Kylian Mbappé officieel als schoorvoetende spits geldt, en een van de tien beste spelers overall. Dat PSG over meer munitie beschikt, met Désiré Doué die verder uitgroeit tot een superster en een zomer vol aanwinsten, verandert weinig: Luis Enriques intense stijl vraagt diepte. PSG verliest volgens Tighe zijn beste vleugelspeler, en dat is pech voor de club en slecht nieuws voor het voetbal.
Is Liverpool onder Iraola echt goed bezig, of is het schijn?
Liverpool won opnieuw. Tegen Villarreal kwam de ploeg door eigen toedoen 2-0 achter, om vervolgens vier keer op rij te scoren en met 4-3 te winnen. De ploeg is perfect in de Champions League en verloor dit seizoen in alle competities slechts één keer, van Manchester City. Toch hebben grote namen als Bradley Barcola, Florian Wirtz en Alexander Isak hun beste niveau nog niet getoond. Dominik Szoboszlai kampt met een blessure en de rechtsachterpositie blijft onzeker, al speelt Ronald Araújo goed als “noodlening”. De dynamische prestaties van Rio Ngumoha maskeren volgens de vraagstelling bovendien heel wat onderliggende problemen.
Lindop denkt niet dat iemand bij Liverpool zich illusies maakt: de ploeg van Andoni Iraola blijft een werk in uitvoering. Ze oogt een niveau lager dan de Europese top en speelde het eerste halfuur tegen Villarreal bijzonder zwak. Voor de Premier League en waarschijnlijk ook de Champions League noemt ze de ploeg te gebrekkig, al kun je Liverpool in Europa nooit afschrijven. Iraola voert een nieuw systeem in met spelers die elkaar nog moeten leren kennen, dus is geduld nodig. Ngumoha is volgens haar wel een reden voor optimisme. Hij maakte dit seizoen indruk in invalbeurten op rechts, maar dinsdag leverde hij zijn meest complete wedstrijd in een Liverpool-shirt af. Hij is pas 18, dus zulke optredens kun je niet elke week verwachten, maar zijn toekomst op Anfield oogt erg rooskleurig.
Tighe noemt Ngumoha’s prestatie het grootste positieve punt naast de drie belangrijke punten. Hij oogde sterk op de rechterflank en lijkt een echt probleem voor Iraola te kunnen oplossen. Liverpool begon het seizoen met vier vleugelspelers die allemaal liefst links spelen, wat voor een onevenwicht zorgde. Iraola probeerde er al verschillende opties (Cody Gakpo, Víctor Muñoz, Ngumoha), en Ngumoha lijkt het meest geschikt om daar te blijven. Tighe wil meer zien, maar vindt dit erg spannend.
Marcotti noemt het wel een vals ochtendgloren, omdat Iraola niet het soort trainer is dat meteen resultaten oplevert. Zijn voetbal is anders en vraagt tijd. Bournemouth haalde in zijn eerste negen wedstrijden onder Iraola slechts drie punten en verbeterde daarna seizoen na seizoen: van elfde naar negende naar zesde. Hij erfde volgens Marcotti bovendien een slecht samengestelde kern met spelers die niet noodzakelijk passen bij zijn plannen. Verdedigingsleider Virgil van Dijk zal waarschijnlijk vertrekken, waardoor Iraola achterin opnieuw moet beginnen. Hij deed dat eerder al: bij Bournemouth verloor hij in één zomer drie van zijn vier verdedigers en kwam hij sterker terug. Eerste spits Hugo Ekitike ontbreekt tot het nieuwe jaar. Resultaten zullen dus op en neer gaan, afhankelijk van individuen, te beginnen met Araújo als rechtsachter. Marcotti ziet wel lichtpuntjes: Ryan Gravenberch leert veel, Jérémy Jacquet groeit in vertrouwen en Muñoz oogt bruikbaar. Een “echte” Iraola-ploeg verwacht hij pas over minstens een jaar.
Ogden vindt dat Liverpool het momenteel prima doet. De club zit in een overgangsperiode en strijdt niet mee met Arsenal en Manchester City om de titel, maar elke club moet soms pijn lijden bij een reset. Ngumoha is het grootste aanvallende talent, wat geen goed licht werpt op Wirtz en Barcola, maar Liverpool is volgens hem spannend voorwaarts en scoort in de meeste wedstrijden meer dan het incasseert. Geduld is op het hoogste niveau zeldzaam, maar op Anfield is het nodig. En het kan altijd erger: kijk maar naar Manchester United.
Moet Carrick meteen weg bij Manchester United?
United ging met 4-1 onderuit bij het kleine Como en haalde na afloop uit naar elkaar. Aanvoerder Bruno Fernandes stelde openlijk de tactiek van Carrick in vraag. De vraag luidt of Carrick meteen ontslagen moet worden of dat de club de interlandbreak moet afwachten, en of Lisandro Martínez gelijk had met zijn uitbarsting van vorige week.
Tighe vindt dat het niet alleen aan Carrick ligt, maar dat het interview van Martínez Carrick enorm uit de wind zette. De ploeg is volgens hem slecht opgesteld en functioneert niet naar behoren, terwijl ze met de huidige spelers veel beter zou kunnen. United miste na de zomer ongetwijfeld een linksachter en een spits, maar haalde ook goede middenvelders binnen die slecht presteren. Youri Tielemans is plots van een van de beste middenvelders van de Premier League veranderd in iemand die ver van zijn niveau zit. Ligt dat aan hem of aan de opstelling van het team? Volgens die logica verdient Andrey Santos meer krediet: als Tielemans flodderen, doet Santos dat vanzelf ook. Carrick draagt volgens Tighe veel verantwoordelijkheid, maar niet alle.
Ogden stemt in dat het niet alleen aan Carrick ligt, maar wijst op iets wat het hele seizoen al duidelijk is: de spelers van United ogen niet fit. Hun loopcijfers zijn bij de slechtste van de Premier League, en dat komt rechtstreeks op het conto van de trainer en zijn staf. Geen enkel talent compenseert dat op Premier League of Champions League niveau. De kern zit volgens hem vol misfits, sommigen (zoals Luke Shaw) nog uit de tijd van Louis van Gaal (2014 tot 2016), en te veel spelers zijn niet goed genoeg, te oud of allebei. Carrick moet weg, want hij is niet geschikt voor een job van United’s formaat. Een interimtrainer die de job permanent krijgt, werkt volgens Ogden nooit. United heeft een coach nodig die de spelers fit maakt, organiseert en discipline brengt. Zijn naam: Antonio Conte.
Lindop heeft toch wat medelijden met Carrick. De uitspraken van Martínez wijzen op een club in wanorde achter de schermen, ook al wil United eensgezindheid uitstralen. Carrick is de nieuwste in een lange rij trainers die op Old Trafford worstelen, en er bestaat volgens haar geen wondermiddel, zeker niet zolang de hiërarchie boven hem ongewijzigd blijft. Ze ziet zijn dagen toch geteld: hij stabiliseerde het schip vorig seizoen uitstekend, maar had nooit het kaliber om de job langdurig te doen. Conte zou voor wat vuurwerk zorgen, maar zo’n huwelijk zou ooit in een ramp eindigen, al zou het geweldige content opleveren voor de documentaire “All or Nothing” van de club.
Marcotti pikt de uitspraak van Ogden op en geeft voorbeelden van interimtrainers die slaagden. Roberto Di Matteo won de Champions League. Zinedine Zidane won er drie. Hansi Flick won de Treble en doet het nu ook goed bij Barcelona. Tony Barton won de Europacup met Aston Villa. Edin Terzic won de Duitse beker en bereikte de Champions League finale. Garry Monk verving Michael Laudrup bij het degradatiebedreigde Swansea City en leidde de club het volgende seizoen naar de achtste plaats. Chris Coleman werd na een interimperiode bij het degradatiebedreigde Fulham het jaar daarop negende. Het probleem is volgens Marcotti dat die trainers uitzonderlijke spelers hadden, of een zeer solide club, of allebei. United heeft geen van beide.
Marcotti ziet twee aparte vragen. Kan Carrick United brengen waar het wil staan? Waarschijnlijk niet, dus moet hij weg: de sprong was te groot, het is moeilijk om aan het voetbal in de week te wennen en het is duidelijk dat deze spelers op half tempo lopen en niet voor hem gaan. Opvallend: voor zo’n cruciale wedstrijd waren er veel geblesseerden, want de enige seniore veldspelers op de bank waren Joshua Zirkzee, Amad Diallo en Carlos Baleba. De tweede vraag is wat er mis is met de club, want het ligt duidelijk niet enkel aan Carrick. Hier had Martínez gelijk: er zijn ernstige problemen met communicatie en sturing. Het gaat niet alleen om de transferperiode en de keuzes van Jason Wilcox, maar om verantwoordelijkheid en visie. Dat los je niet meteen op.
Ogden geeft Zidane en Flick toe, maar wijst erop dat Di Matteo binnen enkele maanden na zijn nieuwe contract vertrok, wat precies het lot is dat Carrick wacht. Marcotti repliceert dat Ogden dan Coleman, Barton, Monk en Terzic negeert, en dat de meeste United-fans tevreden zouden zijn als Carrick de Champions League won en daarna ontslagen werd.
Wat zegt de 2-2 tussen Bayern en Arsenal?
Bayern München en Arsenal speelden een spannend 2-2 gelijkspel. Arsenal was bijna op volle sterkte (zonder William Saliba), terwijl Bayern Joshua Kimmich, Michael Olise (geschorst) en Jamal Musiala miste. Luis Díaz kwam als invaller binnen, maar viel geblesseerd uit.
Lindop noemt het een wedstrijd van hoge kwaliteit tussen twee topploegen, met drie schitterende goals. Arsenal mag volgens haar het tevreden zijn, niet enkel omdat het laat gelijkmaakte, maar ook omdat het opnieuw een volwassen uitprestatie leverde en bewees hoe moeilijk het is om te kloppen in Europa. Het verlies van Saka in de eerste helft was een slag, maar Eberechi Eze deed het goed als vervanger, en als een kern met blessures kan omgaan, dan is het die van Arsenal. Bayern is moeilijk te beoordelen met zoveel afwezigen. Vincent Kompany zal teleurgesteld zijn over hoe zijn ploeg de match beheerde bij 2-1, maar zodra de grote namen terugkeren, wordt Bayern volgens haar een ander verhaal.
Marcotti zegt dat dit de wedstrijd van de speelronde was geweest als Barcelona tegen PSG niet had plaatsgevonden. Saka verliezen na 10 minuten hielp Arsenal niet, maar de ploeg toonde veel karakter. Het was het Arsenal van vorig seizoen: compact blijven, diep verdedigen en in de omschakeling spelen. Dat moet volgens hem niet elke match, en Mikel Arteta vindt dat zelf ook niet, maar uit was het de juiste aanpak. Hij is geen fan van Viktor Gyökeres, maar de keuze was juist, en hij betwijfelt of Kai Havertz de bal had kunnen afleggen zoals hij deed voor de goal van Declan Rice. Bayern was teleurgesteld na een 2-1 voorsprong thuis, maar moet je met een correctie beoordelen. Je merkt Kimmich nog meer als hij ontbreekt: Tom Bischof is goed, maar mist nog het leiderschap van Kimmich. Alphonso Davies toonde dat hij nog kan meekomen als vleugelspeler, en Olises afwezigheid laat een gat. Beide openingsgoals kwamen uit schitterende passes in de omschakeling, van Martin Ødegaard en vooral van Harry Kane. Arsenal vond een manier om Bayern te neutraliseren, maar niet het oude trucje van Kane die diep zakt en lopende vleugelspelers aanspeelt.
Ogden vindt dat Bayern de betere kern heeft, met meer getalenteerde individuen en een doelpuntenmaker, Kane, precies wat Arsenal nodig heeft om de volgende stap te zetten. Beide ploegen komen ver, maar had Bayern vorig seizoen in de halve finale niet PSG getroffen, dan had het de finale gehaald. Bayern heeft meer opties en tactische flexibiliteit, en speelt in een minder competitieve competitie dan Arsenal, dus is het in zijn ogen een betere gok voor de eindwinst. PSG, Bayern en Barcelona staan volgens hem nu ver boven de rest, en Arsenal zit in de groep daarachter. Arteta moet variatie en durf aan zijn tactiek toevoegen om een echte bedreiging voor de grote drie te worden.
Tighe vindt het een resultaat dat iedereen past. Bayern verwacht thuis altijd te winnen, maar met die afwezigen en het feit dat het “maar” een wedstrijd uit de competitiefase is, is een gelijkspel verteerbaar. Arsenal deed wat het moest doen, en dat de blessure van Saka de ploeg niet te veel uit evenwicht bracht, is een groot pluspunt. Wat Arteta het meest zorgen baart, is de ernst van Saka’s blessure, niet de gemiste punten.
Wat viel er nog op tijdens speeldag 3?
Tighe kijkt naar Manchester City, dat AEK Athene met 5-1 versloeg dankzij een groep jeugdproducten. Terwijl de aandacht terecht blijft uitgaan naar City’s enorme uitgaven van de afgelopen 15 jaar, voelde een Champions League winst dankzij jeugdige sterren als een mooie opsteker voor de fans, al daagden er niet veel op. Phil Foden was de man van de avond met een hattrick en liet trainer Enzo Maresca zien dat hij vuur in zijn buik heeft. Twee goals kwamen na een assist van Rico Lewis, en de 17-jarige Floyd Samba versierde de vrije trap waarmee het begon. Later kwamen de 18-jarigen Ryan McAidoo en Kaden Braithwaite erin en maakten indruk; McAidoo legde Fodens derde goal klaar.
Ogden vindt de schaarse opkomst in het Etihad wel zorgwekkend. Hij beseft dat voetbal duur is voor supporters, maar de vele lege stoelen wijzen op City’s relatief kleine fanbasis, die niet strookt met commerciële inkomsten die op één lijn liggen met die van Real Madrid en hoger zijn dan die van Manchester United. Toen United vorige maand tegen Sabah FK op Old Trafford speelde, betaalden 73.685 fans om te komen kijken. De officiële opkomst tegen AEK was 40.042. Als de vaste supporters van City het niet kunnen betalen, heeft de club niet genoeg fans om de vrije tickets te nemen. Daar hoeft niemand zich voor te schamen, maar een club die zich commercieel een wereldmacht noemt, moet dat bewijzen door het stadion te vullen, zoals Real, United, Liverpool en Bayern München.
Lindop kijkt naar de Ballon d’Or uitreiking van maandag en vindt dat Kane opnieuw bewees een waardige kandidaat te zijn. Hij was niet op zijn allerbest in de 2-2 tegen Arsenal, maar scoorde en gaf toch een assist: hij bediende Davies sublieme en verzilverde koel een strafschop. Kanes doelpuntenrecord is fenomenaal, maar het is zijn passingbereik dat hem zo leuk maakt om naar te kijken. Op een andere avond had hij tegen Arsenal drie assists kunnen geven. Ze geeft toe dat het misschien haar Engelse vooringenomenheid is, maar ze hoopt dat hij volgende week de prijs wint tijdens de gala in Londen.
Marcotti heeft genoeg City-kritiek gehoord en geeft weinig om de Ballon d’Or, dus richt hij zich op Como. Nico Paz zou volgens hem momenteel in bijna elk team ter wereld kunnen spelen, en hij is blij dat hij dat op het grote podium toont. Hij wijst er ook op dat Como drie basisspelers miste (Trevoh Chalobah, Assane Diao en Moise Kean) en dat United voor het laatst vier goals incasseerde in mei 2025 (uit bij Brentford). Cesc Fàbregas is volgens hem the real deal. Como gaf meer uit dan het kon en zal volgens Marcotti waarschijnlijk bezoek krijgen van de Financial Fair Play-fee en een stevige prijs betalen, maar de spelers op het veld zijn vooral jonkies of middelmatige gasten die onder Fàbregas herboren werden.