Het financiële fundament van het Engelse voetbal staat “gevaarlijk bloot, waarbij de meeste clubs op de rand van een financiële ramp leven”, volgens een baanbrekend rapport van de onafhankelijke voetbalregulator. Bury werd in 2019 uit de EFL gezet vanwege financiële problemen, de eerste club die uitviel sinds de liquidatie van Maidstone in 1992.
Onderzoek van de toezichthouder wijst uit dat 94% van de clubs verlies lijdt en dat meer dan 60% van de clubs in de EFL en de National League technisch insolvent is. De regulator (IFR) waarschuwt voor “een gevaarlijke cocktail van stijgende schulden en een te grote afhankelijkheid van financiering door eigenaars, waardoor clubs en hun fans in gevaar komen”.
Het rapport ‘State of the Game’ stelt ook dat de financiële “kliffen” tussen en binnen de competities aanzienlijk zijn gegroeid, ondanks het economische succes van de Premier League.
Alarmerende cijfers
Volgens het rapport maakte 94% van de clubs in de vijf hoogste Engelse competities in 2025-26 verlies. 17 clubs in de EFL en de National League zouden nog steeds verlies draaien als hun spelers gratis zouden spelen.
Bovendien kan 66% van de clubs niet langer dan 90 dagen overleven zonder nieuwe financiering van de eigenaar. 29% van de clubs meldde zelfs dat ze niet langer dan 30 dagen kunnen overleven zonder die financiering. 68% van de clubs heeft geen noodplan als hun eigenaar zich terugtrekt.
De IFR stelt dat “de onderliggende fundamenten van de pyramide onder zware druk staan en dringend hervorming vereisen”, en dat het rapport “een wake-up call moet zijn” voor het Engelse voetbal.
“Zeventien clubs handelen nu op zo’n manier dat ze failliet zouden gaan als hun spelers gratis zouden spelen, omdat hun niet-spelerskosten te hoog zijn”, zei IFR-voorzitter David Kogan. “Tweeëndertig clubs werken met slechts 30 dagen kas. Als de eigenaar er die maand voor kiest niet aan het einde van de maand te betalen, gaan die clubs failliet.
Dat is een zeer, zeer riskant scenario. Dit is het moment om deze problemen aan te pakken voordat het geld opdroogt. We kunnen het huis nog repareren terwijl de zon nog schijnt, en dat is in essentie onze rol.”
Zes aandachtspunten
De IFR, die verantwoordelijk is voor het verbeteren van de financiële duurzaamheid van clubs, benoemde zes aandachtsgebieden rond financieel risico. Het drong er bovendien op aan dat clubs robuuste noodplannen opstellen voor het geval de financiering van de eigenaar wegvalt.
Ondanks jarenlange gesprekken hebben de Premier League en de EFL nog geen nieuwe financieringsregeling afgesproken die de top meer geld zou laten delen met de rest van de pyramide. De IFR heeft de bevoegdheid om een deal op te leggen en waarschuwt dat “als het voetbal geen oplossing vindt, we onze volgende stappen zullen overwegen en niet zullen aarzelen alle bevoegdheden die we hebben in te zetten om blijvende verandering te bewerkstelligen”.
Het rapport dringt ook aan op maatregelen tegen de stijgende verliezen en vraagt clubs om aan te tonen hoe ze rekening houden met de meningen van fans, en welke stappen ze zetten om de diversiteit en het bestuur in de directiekamer te verbeteren.
“Niemand in het voetbal heeft in 100 jaar geloofd dat het voetbal in een solvente en effectieve staat verkeerde”, zei Kogan. “Zo heeft het voetbal nooit echt gefunctioneerd. Maar nu er zoveel meer geld mee gemoeid is, worden de uitschieters extremer. We wisten dat de problemen er waren, maar ik denk niet dat iemand besefte dat de data zo dramatisch zou zijn.”
De Premier League, de EFL, de Football Association en de Football Supporters’ Association hebben allemaal verklaringen uitgebracht waarin ze de bevindingen verwelkomen.
Toekomstige transfergelden als onderpand
Het afgelopen vijf jaar is er een groeiende trend ontstaan waarbij clubs termijnen van toekomstige transferbedragen in feite als onderpand gebruiken in ruil voor een directe kapitaalinjectie. Deze ‘transfer financing’ is “een steeds belangrijker bron van liquiditeit” geworden.
In 2020-21 bedroeg de transfer financing £55m. In 2024-25 was dat opgelopen tot £779m, een stijging van meer dan veertien keer. Inmiddels is ongeveer £1,2 miljard aan toekomstige transferinkomsten al te gelde gemaakt via financieringsovereenkomsten, bijna 22 keer zoveel als in 2020-21.
In het hele Engelse voetbal liggen de betalingen voor transferuitgaven ongeveer 3,3 keer hoger dan de transferinkomsten. In 2025-26 meldden Engelse clubs ongeveer £4,8 miljard aan transferschulden, tegenover slechts £1,5 miljard aan transfervorderingen. Dat is een netto transferschuld van ongeveer £3,3 miljard.
Verslechterend perspectief in de EFL
Het rapport stelt dat de financiële situatie voor clubs in de EFL en de National League verslechtert. De meeste clubs in de Championship, League One en League Two hebben minder dan 30 dagen kas. Meer dan 60% van de clubs in de EFL en de National League heeft meer verplichtingen dan de boekwaarde van hun activa.
Twintig clubs, voornamelijk in de Championship, League One en de National League, besteedden meer dan 80% van hun omzet aan spelerssalarissen. De meeste League One-clubs geven meer dan 40% van hun omzet aan salarissen, waarvan twee meer dan 100%.
De loonkosten stegen in alle competities tussen 2021-22 en 2025-26: met 33% in de Premier League en met 32% in de Championship. Zeventien van de 18 (94%) ondervraagde eigenaren van EFL-clubs waren voorstander van strengere kostenbeheersing. Een investeerder vertelde het rapport: “het grootste probleem zijn de spelerssalarissen.”
De gemiddelde verliezen in League One stegen van 6% van de omzet in 1992-93 naar bijna 50% in 2024-25. In League Two bedragen ze 40%. Veel clubs zijn afhankelijk van financiering door eigenaars die stap voor stap wordt verstrekt, met regelmatige injecties gedurende het jaar.
De meeste EFL- en National League-clubs hebben geen noodplan voor het geval hun eigenaar niet langer in staat of bereid is de activiteiten te financieren. Dat maakt hen extra kwetsbaar, gezien hun beperkte toegang tot alternatieve financieringsbronnen.
“League One- en League Two-clubs krijgen aanzienlijk meer financiering via een nieuwe deal met de Premier League”, zei Kogan. “Dat geld wordt samen met een ontwikkelingsfonds en een liquiditeitsfonds gebruikt om hen te helpen over de hobbels heen te komen waar ze nu allemaal mee te maken hebben.”
Met betrekking tot zowel liquiditeit als solvabiliteit stelt het rapport dat veel voetbalclubs “momenteel niet voldoen aan de eis onder de Football Governance Act om ‘passende financiële middelen’ aan te houden”. Clubs moeten aan deze norm voldoen uiterlijk in mei 2030.
“Eigenaars beseffen nu heel goed dat er een coherente structuur nodig is waarin kosten worden beheerst”, zei Kogan. Hij voegde eraan toe dat de nieuwe financiële verdeelregeling tussen de Premier League en de EFL dichtbij is.
De kloof tussen de Premier League en de rest
Het is geen nieuws dat de kloof tussen de Premier League en de Championship is gegroeid. In 1992-93 verdiende de gemiddelde Premier League-club £10,5m, wat 2,7 keer zoveel was als de £3,9m van de gemiddelde Championship-club. In 2024-25 was dat £341m, of 8,7 keer de £38,9m in de tweede divisie.
Ook de omzetkloof binnen de Championship is gegroeid, deels door de toename van de parachutebetalingen. Van 2007-08 tot 2025-26 steeg het bedrag dat een Championship-club zonder parachute ontving aan solidariteitsbetalingen van de Premier League van £0,9m naar £5,3m. Een club die in het eerste jaar na degradatie een parachute ontvangt, zag de betalingen stijgen van £12m naar £48,7m.
Ook de absolute omzetkloof tussen de zes grootste clubs en de rest van de Premier League is aanzienlijk toegenomen. In 1992-93 verdienden de zes grootste clubs op omzetgebied gemiddeld £9,4m meer. In 2024-25 was dit gemiddelde verschil gegroeid tot £421m. De zes grootste clubs zijn goed voor 56% van de omzet van de Premier League, terwijl de overige veertien clubs samen 44% voor hun rekening nemen.