
England heeft Spanje met 3-2 verslagen in de Nations League en daarmee een einde gemaakt aan de ongeslagen reeks van de wereldkampioen van 43 wedstrijden. Harry Kane scoorde een strafschop in de eerste helft, goed voor zijn 93ste interlandtreffer en zijn zevende uitdoelpunt voor England, een evenaring van het record. Het was de sterkste avond van Thomas Tuchel als bondscoach, al bleef het spannend tot de slotminuut.
Voor de wedstrijd in het Metropolitano in Madrid sprak Tuchel stoere woorden. Toen hij werd herinnerd aan de fout die England het WK kostte en de ploeg met veel te bewijzen liet tegen Spanje, keek hij de journalisten recht in de ogen. “We zijn klaar voor iets spectaculairs”, zei hij.
Hij hield woord. De avond was voor grote delen magnifiek, voor sommige delen waanzinnig en in alle opzichten spectaculair. Spanje had sinds de strafschoppenserie van de Nations Cup-finale van 2025 tegen Portugal niet meer verloren, en die reeks eindigde nu.
Na de ontgoocheling tegen Argentinië op het WK, waar England mentaal en tactisch instortte, leek de ploeg onder druk te bezwijken. In deze grimmige omgeving in Madrid speelde England juist positief en vrijmoedig.
De vraag bij de rust was wat de reactie van England en Tuchel zou zijn nadat Kane met een strafschop de voorsprong had genomen. Zou Tuchel de ploeg het gaspedaal laten induwen? Of zou hij, zoals op het WK tegen Argentinië, de rem erop zetten, met een slecht resultaat tot gevolg?
Het antwoord kwam snel. In de eerste twaalf minuten van de tweede helft scoorden de Arsenal-spelers Ezri Konsa en Ben White. Typisch England maakte de ploeg daarna zelf een chaos. Elliot Anderson kreeg na 65 minuten rood na een overtreding op Lamine Yamal in het strafschopgebied. De grootste schuldige was echter Jarell Quansah, die eerder de bal had weggegeven.
Spanje terug in de wedstrijd, England houdt stand
Mikel Oyarzabal benutte de strafschop voor Spanje. Toen Yamal vijftien minuten voor tijd Nico Williams de 2-3 liet maken, leek het erop dat ruim een uur van foutloos Engels voetbal verloren zou gaan.
Dat gebeurde niet. Doelman James Trafford leverde heldendaden af en England verdedigde met alles wat het had om de historische overwinning binnen te halen.
Was dit de statementzege die Tuchel na de WK-teleurstelling bijna moest leveren? Een prestatie die twijfelaars moest overtuigen?
“We weten precies wat we neerzetten”, zei Tuchel na afloop. “Wat een prestatie, 65 minuten lang, en terecht 3-0 voor. Natuurlijk veranderden de rode kaart en de strafschop het momentum en het karakter van de wedstrijd. Maar wij en de spelers weten heel goed wat we hebben laten zien. Dat is het statement, en dat is de betekenis van deze overwinning.”
England was een klasse apart
Met een simpel verslag van de score doe je de avond tekort, die vol kwaliteit en chaos zat. Het was een rehabilitatie voor Tuchel en voor de positieve aanpak van England.
Spanje opende met een opzichtige parade van de WK-trofee langs de Engelse spelers toen de ploegen op het veld stonden. Het was misschien een psychologische herinnering aan de superioriteit waarmee Spanje het internationale voetbal al jaren domineert.
Wat daarna volgde, bracht de Spaanse supporters soms letterlijk tot stilte en hun spelers tot een verbijsterde chaos. Ze renden achter schaduwen aan die hen overweldigden. De jagers waren de gejaagden geworden.
De witte shirts van England waren overal, maar Spanje kwam er niet aan. Het was onbekend terrein voor een ploeg die alles had gewonnen. De Engelse fans, hoog in een hoek van de enorme arena, waren even ongelovig, want een droom ontvouwde zich voor hun ogen.
Met een meedogenloze hoge druk liep England van de eerste fluitsignaal af over Spanje heen. Toen White met een prachtige combinatie de derde goal maakte, vier minuten na de tweede van Konsa, leek het bijna of de voorsprong van England nog groter zou worden.
Uiteindelijk was de marge smal, maar de betekenis van de zege was enorm.
Tuchel noemde deze ontmoeting met Spanje een “bewijs van concept op het hoogste niveau”. Er was veel druk op de Duitse coach en zijn ploeg na het mentale en tactische instorten tegen Argentinië op het WK. Hier leverden ze het bewijs dat ze de besten kunnen evenaren en daarna kunnen verslaan.
Tuchel maakte de juiste keuzes
Als men op zoek was naar bewijs dat Tuchel lessen had getrokken uit het pijnlijke WK en dat England zich had verbeterd, dan leverde deze wedstrijd dat antwoord.
Toch moet England het opnieuw bewijzen, wanneer de druk en verwachtingen op hun hoogst zijn. De Nations League is competitief, maar is niet te vergelijken met een WK of EK. De titels van die toernooien liggen momenteel bij het team dat hier werd verslagen.
De wereldklasse spelers van England leverden. Kane scoorde zijn 93ste interlandgoal, maar Jude Bellingham was op een eigen niveau en de beste speler van beide ploegen. Zijn individuele prestatie bevestigde dat hij de speler is met alles erop en eraan.
Tuchel maakte ook de juiste keuzes, met name door Trafford te kiezen, die in de hectische slotfase uitstekend reageerde. White, die sterk aanspraak maakt op de plaats van rechtsback, scoorde niet alleen, maar leverde ook cruciale tacklings ttegen het aanhoudende, zij het late, Spaanse offensief.
“Dit was het hoogste niveau op het gebied van geloof, teamgeest en saamhorigheid”, zei Tuchel. “Qua voetbal was het op het hoogste niveau in alle aspecten van het spel. We hebben samen alles gedaan wat gedaan moest worden.”
“De diepe opbouw. De hoge druk. De omschakeling. De opvolging. De defensieve fases. Dit was een uitstekende prestatie en natuurlijk een fantastisch gevoel voor ons in de kleedkamer.”
“We hebben aan het eind enkele moeilijke momenten overleefd. Zo gaat dat. Maar we zijn er heel goed van bewust welke stappen we sinds het WK hebben gezet.”
Met deze zege staat England bovenaan in de groep van de Nations League, maar het belang reikt verder dan de ranglijst. De eerste 65 minuten waren gewoon adembenemend. Spanje wankelde onder de ene aanval na de andere en werd zo hard onder druk gezet dat het begon te schudden, omdat England het geen betekenisvol balbezit gunde.
Na de rode kaart voor Anderson werden de slechte herinneringen weer wakker, want England moest in de verdediging terugvallen. Elk ander resultaat dan het resultaat dat uiteindelijk werd behaald, zou echter een enorme onrechtvaardigheid zijn geweest.
England overleefde 29 zenuwslopende minuten, inclusief de blessuretijd, en zond daarmee een krachtig signaal uit over zijn huidige positie. Die is veel gezonder dan toen de discussie over Tuchels aanpak na het WK het verhaal bepaalde.
“Ik ben zeer onder de indruk van de stappen die we na het WK hebben gezet”, zei Tuchel. “We wilden beter worden: beter in de diepe opbouw, beter in het verdedigen in een laag blok, en daarnaast wilden we altijd onze identiteit opdringen en de manier van spelen die we tegen elke tegenstander willen.”
“Ik vond dat dit in de hele groepsfase duidelijk zichtbaar was. De resultaten volgden, met een uitstekende groepsfase.”
Was dit de beste prestatie van Tuchels tijd als bondscoach? De meeste waarnemers vonden van wel, maar de coach was het best geplaatst om die vraag te beantwoorden.
“Ja, gezien de omstandigheden”, zei hij, “en de druk, de kwaliteit, en waar we speelden, in dit stadion tegen de regerende wereldkampioen, die 43 wedstrijden ongeslagen was. Een prestatie neerzetten in Madrid, in deze omgeving, was een zeer complete prestatie.”
Tuchel zal ongetwijfeld herhaling van dit niveau nodig hebben. Maar het uitstekende vermogen en karakter dat England hier toonde om de wereldkampioen te verslaan, levert een grote injectie van vertrouwen en zelfvertrouwen op.